Στη γοητευτική Χίο των αρχών του Σεπτέμβρη, κάτω από τις κίτρινες τέντες στους λευκοστρωμένους πάγκους του Εκθεσιακού Κέντρου «Γεώργιος Καλουτάς» απλώθηκε για λίγες ημέρες ένα μικρό αλλά ικανό δείγμα του παραγωγικού πλούτου του Βορείου Αιγαίου. Premium βιολογικά ελαιόλαδα, μερακλίδικο λαδοτύρι και παραδοσιακό ούζο από τη Λέσβο, γλυκόπιοτα κρασιά από τη Σάμο, προϊόντα μαστίχας, ροδόνερα και φρουτένια γλυκά από τη Μυροβόλο, θυμαρίσιο μέλι-όνειρο, μυρωδάτοι τραχανάδες, χειροποίητα ζυμαρικά και παξιμάδια με ντόπιο αλεύρι από τη Λήμνο, προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας, αυγά ελευθέρας βοσκής και μερικοί ακόμη θησαυροί της βορειοαιγαιοπελαγίτικης γης από κάθε της νησί συνέθεσαν το γευστικό μωσαϊκό μιας περιφέρειας με ξεχωριστή παραγωγική ταυτότητα και σπουδαίες γεύσεις.
Η έκθεση «Προϊόντα του Βορείου Αιγαίου – Πρωτοπόρες Διαδρομές στην Παραγωγή και την Ανάπτυξη» πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Chios Festival 2026, που διοργανώνει για πέμπτη συνεχή χρονιά η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, και αποτέλεσε την πρώτη οργανωμένη προσπάθεια του πολυδιάστατου κατά τα άλλα φεστιβάλ να δώσει διακριτό χώρο στην τοπική παραγωγή και τη γαστρονομία.
Εγκαινιάζοντάς την, ο Χρήστος Σταϊκούρας, π. υπουργός Οικονομικών και καθηγητής Χρηματοοικονομικής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αναφέρθηκε στον παραγωγικό πλούτο των νησιών, αλλά και στην ανάγκη η τοπική γνώση να συνδεθεί με τη σύγχρονη παραγωγή και την προστιθέμενη αξία. «Πίσω από κάθε προϊόν υπάρχει ένας παραγωγός, μια οικογένεια, μια επιχείρηση, μια παράδοση, αλλά και η προσπάθεια να δημιουργηθεί κάτι καλύτερο και πιο ανταγωνιστικό», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ένας γαστρονομικός πλούτος που πρέπει να αναδειχθεί
Η φετινή έκθεση αποτέλεσε την πρώτη έμπρακτη αποτύπωση μιας νέας κατεύθυνσης για την οποία το ethnos.gr είχε συζητήσει προ ημερών με τη Δήμητρα Μουτζούρη, επικεφαλής της Οργανωτικής Επιτροπής του Chios Festival. Στη σχετική συνομιλία, η κ. Μουτζούρη μνημονεύοντας τον γαστρονομικό πλούτο του Βορείου Αιγαίου –την «παραγνωρισμένη γαστρονομική πρωτεύουσα», όπως το χαρακτήρισε– υπογράμμισε την ανάγκη ανάδειξής του, παρουσιάζοντας τη φετινή διοργάνωση ως αφετηρία μιας προσπάθειας που μπορεί να εξελιχθεί τα επόμενα χρόνια. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε στον δικό του χαιρετισμό και ο Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου, Κώστας Μουτζούρης.
Και πράγματι, η εικόνα της έκθεσης αναδείκνυε έναν πλούτος αδιαμφισβήτητα υπαρκτό: πρώτες ύλες και γεύσεις μοναδικές με εξόχως διακριτή ταυτότητα. Την αξία και τη μοναδικότητα προϊόντων του Βορείου Αιγαίου, όπως η χιώτικη μαστίχα ή το ελαιόλαδο της Λέσβου, σημείωσε άλλωστε στον χαιρετισμό του και ο Ηλίας Μαμαλάκης, τονίζοντας τις δυνατότητές τους να αποκτήσουν μεγαλύτερη διεθνή παρουσία –ιδιαίτερα στις δυτικές αγορές. Σε δηλώσεις του στο ethnos.gr στο περιθώριο της έκθεσης, ο κοσμαγάπητος εκπρόσωπος της ελληνική γεύσης και των τοπικών κουζινών, βρήκε την έκθεση μικρή ως προς το εύρος των παραγωγών, καθώς αποτελεί το αποτέλεσμα μιας προσπάθειας που μόλις ξεκίνησε, εκτίμησε ωστόσο ότι επιτέλεσε με επιτυχία το σκοπό της και μπορεί να αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη έκταση στο μέλλον. Παράλληλα, σημείωσε ότι το γαστρονομικό σκέλος των επόμενων φεστιβάλ θα μπορούσε να ενισχυθεί με περισσότερες συζητήσεις και παρουσιάσεις γύρω από τη γαστρονομία, ισχυρότερη παρουσία παραγωγών και περισσότερες επαφές και διασύνδεση με ανθρώπους από το εξωτερικό.
Μια καλή και νόστιμη αρχή
Καθώς η γαστρονομία ενός τόπου και η σύνδεσή του με τον πολιτισμό του δεν εντοπίζεται μόνο στα προϊόντα που εκτίθενται, αλλά βρίσκεται και πίσω από αυτά, στους ανθρώπους που τα παράγουν, στις παραδοσιακές τεχνικές, στον αγώνα για καινοτομία, στις παλιές και νέες συνταγές, στη σχέση τους με τη μεγάλη ιστορία, αλλά και τις μικρές ιστορίες της καθημερινότητας των νησιών, η φετινή πρώτη έκθεση του Chios Festival αποτελεί μια καλή αρχή: το σημείο εκκίνησης μιας επερχόμενης άκρως ενδιαφέρουσας διαδρομής. Περισσότεροι παραγωγοί, μεγαλύτερη διάρκεια και μια σειρά διαφωτιστικών ομιλιών για το γαστρονομικό υπόβαθρο του Βορείου Αιγαίου, τον κοινό τόπο αλλά και τις ξεχωριστές ταυτότητες της Λέσβου, της Χίου, της Σάμου, της Λήμνου, της Ικαρίας, των Φούρνων, των Οινουσσών, των Ψαρών, του Άη Στράτη, θα μπορούσαν να δώσουν σε επόμενες διοργανώσεις την ευκαιρία να αναδείξουν ακόμη περισσότερο τον πλούτο αυτό συνδέοντάς τον με τις εγχώριες και διεθνείς αγορές. Και, γιατί όχι, να εξελιχθεί σταδιακά σε μια σημαντική γευστική, πολιτισμική, παραγωγική και εμπορική συνάντηση του Βορείου Αιγαίου, αντάξια της βαρύτητας που χαρακτηρίζει το υπόλοιπο φεστιβάλ.
